Monday, March 26, 2018



സുഹൃത്തുക്കളെ,

നിങ്ങൾ ഏവരുടെയും പ്രോത്സാഹനത്തിൽ ഞാൻ ഈ ബ്ലോഗിൽ എഴുതിയിരുന്ന കഥകളടക്കം 20 ഓളം ചെറുകഥകളുടെ  സമാഹാരം തൃശൂർ കറന്റ് ബുക്ക്സ് , മുഖങ്ങളുടെ പ്രശ്നം എന്ന പേരിൽ പുറത്തിറക്കിയിരിക്കുന്ന വിവരം ഞങ്ങളെ ഏവരെയും സന്തോഷത്തോടെ അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു.

(കാലം കുറെ ആയി ഇത് പോലെ ഒരു പോസ്റ്റ് ഇടുന്നതും സ്വപ്നം കണ്ട് ഞാൻ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് :).

പുസ്തകംവായിച്ചു അഭിപ്രായം പറയുമല്ലോ?  പുസ്തകം മേടിക്കേണ്ട  ഫ്ളിപ് കാർട്ട് ലിങ്ക് താഴെ ചേർക്കുന്നു.)






                       To buy book online through flipkart 😊




                                       Indulekha link :


http://www.indulekha.com/mukhangalude-prasnam-stories-bony-pinto

                        


Friday, August 15, 2014

ശലഭഗതി

മഴക്കോളിൽ രാത്രിയാകാശമാകെ മൂടിക്കെട്ടി നിന്നു.

മണ്‍സൂണ്‍ തുടങ്ങിയതോടെ വിദേശികൾ തീരമൊഴിഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു. സീസണിന്റെ അവസാന ശ്വാസം പോലെ കടപ്പുറത്തെ റിസോർട്ടുകളിൽ നിന്നുള്ള ബൾബിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവിടവിടായി കാണാം. വിദേശികളോഴിയുന്നതോടെ മണ്‍സൂണാഘോഷിക്കാനെത്തുന്ന സ്വദേശികൾ മുറികൾ ഏറ്റെടുത്തുതുടങ്ങി

ചെമ്പരത്തികൾ വേലിയായി നിന്നിരുന്ന റിസോർട്ടിനു മുന്നിലായി ധാരാളം കാറ്റാടി മരങ്ങൾ നിൽക്കുന്നുണ്ട്. സീസണിൽ കഞ്ചാവുവിറ്റുനടന്നിരുന്ന- സ്ഥലത്തെ പയ്യന്മാരുടേയും ഹിപ്പികളുടെയും താവളമായിരുന്നു അത്. തീകായുന്ന ഗിറ്റാർ സംഗീതത്തിന്റെയും ആർപ്പുവിളികളുടേയും വിടവാങ്ങലിൽ തീരത്തിന് ഒരു ശ്മശാനമൂകത കൈവന്നിരുന്നു. കടൽക്കാറ്റിൽ ചൂളം വിളിക്കുന്ന കാറ്റാടികൾ വിജനമായ  തീരത്തെ രാത്രിയുടെ ഭീകരത വർധിപ്പിച്ചു.

തിര കുറഞ്ഞ ഒരു കടപ്പുറമായിരുന്നു അത്. തീരത്തെങ്ങും അപായസൂചനയുടെ ചുവന്ന ബോർഡുകൾ. മഴക്കോളിന്റെ നരച്ചവെളിച്ചത്തിലും തിളങ്ങുന്ന മണലിൽ  ബോർഡുകൾ മിഴിച്ചു നിന്നു. ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ശാന്തതയായിരുന്നു അവിടുത്തെ തിരകൾക്ക്. ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ മറിയുന്ന തിരകൾഅടിയൊഴുക്കിന്റെ അപായം മറച്ചുപിടിക്കുന്ന നിഗൂഢശാന്തതയായിരുന്നു തീരത്തിന്

പക്ഷെ രാവേറെയാവുന്തോറും തിരകളുടെ സ്വഭാവം മാറുന്നപോലെ തോന്നി. അവ കൂടുതൽ ശക്തിയാർജിച്ചപോലെആരും കാണാതെ തിരകൾ മണൽപ്പരപ്പുകൾ കയ്യേറി പുതിയ അതിർത്തികൾ തീർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു

അകലെ മറയുന്ന കടൽക്കാക്കകളുടെ കരച്ചിലുംനിഗൂഢ സ്വഭാവമുള്ള തിരകളും സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു വിചിത്ര തീരമായിരുന്നു അത്ആരെയോ കണ്ടിട്ടെന്ന പോലെ മണൽപ്പരപ്പിലെ ചെറു ജീവികൾ തങ്ങളുടെ മാളങ്ങളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ ഊർന്നിറങ്ങി.  

റിസോർട്ടിന്റെ വേലിയിലെ ഇതൾ കൂമ്പിയ ചെമ്പരത്തിപ്പൂക്കൾ രാത്രിക്കാറ്റിൽ ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കമാനാകൃതിയിൽ  ചെടികൾ പടർത്തിയ തുറന്ന കവാടത്തിനു വശത്തായി റിസോർട്ടിന്റെ കാവൽക്കാരൻ ഗാഡ  നിദ്രയിലാണ്ടിരുന്നു. റിസോർട്ടിനകത്തു നിന്നും തന്നിലേക്കടുത്തു വന്ന പെണ്‍കുട്ടിയുടെ  കാലടിശബ്ദം അയാളെ ഉണർത്തിയില്ല. കാവല്ക്കാരനും, കാവൽ നിറുത്തിയ ചെമ്പരത്തിപ്പൂക്കളും കാണാതെ കവാടം കടന്നവൾ അകലെയുള്ള തിരകളെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഇറങ്ങി നടന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു യോഗിയെപ്പോലെ ശാന്തമായിരുന്നു.

നീളമുള്ള വെളുത്ത ഗൌണായിരുന്നു അവളുടെ രാത്രിവസ്ത്രം. കുഞ്ഞു റോസാപ്പൂക്കൾ തയ്ച്ചുപിടിപ്പിച്ച, കഴുത്തിലും കൈത്തണ്ടയിലും ഫ്രിൽ ഉള്ള ഒരു വെളുത്ത ഗൌണ്‍. കാറ്റിലുലയുന്ന അവളുടെ അയഞ്ഞ വസ്ത്രത്തിന്റെ ശബ്ദം ഒരു പായ്ക്കപ്പലിനെ ഓർമിപ്പിച്ചു. ലക്ഷ്യബോധമുണ്ടെന്ന് തെറ്റുധരിപ്പിക്കാവുന്ന പതിയെ നീങ്ങുന്ന വളരെച്ചെറിയ കാലടികളായിരുന്നു അവളുടേത്‌. കാറ്റാടിമരങ്ങളും കടന്ന് നിശ്ചലോളങ്ങൾ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പൂഴിമണ്ണിലൂടെ അവളുടെ സ്വപ്നാടനം തുടർന്നു

നടത്തിനനുസരിച്ച് ഉയർച്ചതാഴ്ച്ചകളില്ലാത്ത, കൈകൾ വീശാത്ത  ഒരു യന്ത്രപ്പാവയെപ്പോലെ അവൾ ഒഴുകിനീങ്ങി

ചാളത്തടികൾ കൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന വിസ്തൃതമായ വിജനതീരത്തിലൂടെ തെരുവുനായ്ക്കൾ കടിപിടികൂടിക്കളിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ കടന്നുപോയി.

അവളുടെ നിദ്രയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ശബ്ദങ്ങൾ എത്തിച്ചെർന്നില്ലചക്രവാളത്തിൽ നിന്നും വ്യതിചലിക്കാത്ത കണ്ണുകളുമായി രാത്രിയുടെ നിഗൂഢതിരകളെപ്പോലെ അവൾ പതിയെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

സ്വപ്നസഞ്ചാരത്തിന്റെ പാത കടൽത്തിട്ടയിലവസാനിച്ചു.തിരകളിപ്പോൾ കടൽതിട്ട വരെയെത്തുന്നുണ്ട്. പകലിനെയപേക്ഷിച്ച് തീരം നേർപകുതിയായി ചുരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. താഴ്ച്ചയുള്ള മണൽപ്പടി കടലിനെ വരിഞ്ഞു നിർത്തിയിരിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി.

അവൾ ദൂരെയേതോ ബിന്ദുവിൽ ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നു. കാറ്റിൽ അഴിച്ചിട്ട അവളുടെ ചുരുളൻമുടി മുഖത്തടിക്കുന്നുണ്ട്. തുലനം നഷ്ടപ്പെട്ടതു പോലെ അവൾ  കാറ്റിൽ  ചെറുതായി ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

പെട്ടെന്നെവിടെനിന്നോ ഒരൊഴിഞ്ഞ മദ്യക്കുപ്പി അവൾക്കു മുന്നിലായി കടലിൽ വന്നു വീണു. അയാൾ അത് മനപ്പൂർവ്വം അവളെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ചെയ്തതാണ്.

പക്ഷെ അവളിൽ ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല. അവൾ നിർവികാരയായി ദൂരേക്ക്നോക്കി നിന്നു.

അയാൾക്ക്കൌതുകം തോന്നി.

വശത്തായി അൽപ്പം മാറി ലൈറ്റ് ഹൌസിലേക്കുള്ള  പാറക്കെട്ടുകളിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അയാൾഅവളുടെ അടുത്തേക്ക് എഴുന്നേറ്റ് നടക്കുന്നതിനിടെഅവൾ നോക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. കടലിൽ ദൂരെയൊരു ഭാഗത്ത്കുറച്ചിടത്തായി വെളിച്ചം വീഴുന്നതായി കണ്ടു.

അയാൾ നടന്ന് അവൾക്കരികിലെത്തി.

"ബ്യൂട്ടിഫുൾ.., അല്ലെ?" കുഴയുന്ന നാവുമായി അയാൾ സംസാരം തുടങ്ങിവച്ചു.

അവൾ നിശബ്ദയായി തന്നെ തുടർന്നു.

മദ്യം തളർത്തിയ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ  ഇരുട്ടിലും അവളുടെ ദേഹത്തിഴഞ്ഞുകയറി. കാറ്റിൽ ദേഹത്തൊട്ടിയ വെളുത്ത ഗൌണിലൂടെ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ ഉയർച്ച താഴ്ചകൾ അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചുനിന്നു

അയാൾ ഉമിനീരിറക്കി.

ദൂരെയെവിടെയോ നായ്ക്കൾ വല്ലാതെ കുരക്കുകയും ഉച്ചത്തിൽ ഓലിയിടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഈർപ്പമുള്ള അന്തരീക്ഷത്തിൽ അവയുടെ ശബ്ദം ഇങ്ങുവരെ വളരെ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം.

അയാൾ കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ച് ചുറ്റും നോക്കി.അവളുടെ കൂടെ ആരുമില്ലെന്നു മനസിലാക്കി.

ഇരുട്ടിൽ അവളുടെ മുഖം വ്യക്തമല്ല. പാറിപ്പറക്കുന്ന മുടിയുമായി ചുറ്റുപാടുകളെ അവഗണിച്ച് കാറ്റിലാടുന്ന പ്രതിമപോലെ അവൾ നിന്നു.

ചിതറിയ ചിന്തകൾ അയാളിൽ എങ്ങുനിന്നോ പേടിയെത്തിച്ചുഅയാൾ അവളുടെ കൈനഖങ്ങളെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

പറയാൻ വന്നതെന്തോ മറന്നിട്ടെന്നപോലെ പെട്ടെന്നയാൾ ഒരു മൂളലോടെ സംസാരം ആരംഭിച്ചു,

"ങാ......ഒറ്റയ്ക്കാണോ?"  ഒരു അഭിസാരികയോടെന്ന പോലെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അയാൾ ചോദിച്ചു.

അൽപ്പസമയം ഉത്തരത്തിനായി അയാൾ നിശബ്ദത പാലിച്ചു. അയാൾ വീണ്ടും തുടർന്നു,

"ആത്മഹത്യാശ്രമമാണോ..ങേ .. ?" അയാൾ അർഥം വച്ചു മൂളിക്കൊണ്ട് മുഖത്ത് ഒരു ചിരി വരുത്തി.

അവളിൽ വികാരവ്യതിയാനങ്ങളൊന്നും തന്നെ സംഭവിച്ചില്ല.

അവളെ എന്തോ അലട്ടുന്നതായി അയാൾക്കു തോന്നി. ഒരുപക്ഷെ പേടി കൊണ്ടായിരിക്കാം അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്അയാളുടെ മനസ്സിൽ ചെറുതായുണ്ടായിരുന്ന പേടിയും മാറി.

അയാൾ വീണ്ടും ചുറ്റും നോക്കി. എങ്ങും ഇരുട്ട് മാത്രം. ലൈറ്റ് ഹൌസിൽ നിന്നും വെളിച്ചത്തിന്റെ ഒരു ദണ്ട് ആകാശത്തെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് അവർക്കു മുകളിലായി ഇടയ്ക്ക് റോന്തുച്ചുറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നുദൂരെ കാറ്റാടികൾക്കപ്പുറത്ത് ചില വെളിച്ചം കാണാം. പക്ഷെ അവിടന്ന് ഇരുട്ടത്തു നോക്കിയാൽ ഒന്നും വ്യക്തമാകില്ലഅയാൾ വീണ്ടും ഉറപ്പുവരുത്തി.

മദ്യത്തിൽ തൂങ്ങിയ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ചലനങ്ങളെ രൂക്ഷമായി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അയാളുടെ ശ്വാസോച്ച്വാസങ്ങൾക്ക് വേഗത കൈവന്നുഅയാൾ പതിയെ അവളുടെ ചുമലിൽ കൈവച്ചു.
അവളിൽ എതിർപ്പൊന്നും ഉണ്ടായില്ലഅയാൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു,

" ഇരിക്ക് " ഒരാജ്ഞയുടെ സ്വരം അയാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ വന്നു ചേർന്നു.

അയാൾ അവളുടെ ചുമലിൽ ബലമായമർത്തി. അനുസരണയുള്ള ഒരു വളർത്തുമൃഗത്തെപ്പോലെ അവൾ മണലിലേക്ക് നിവർന്നു കിടന്നു

പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കൈവന്ന സൌഭാഗ്യത്തേക്കുറിച്ചോർത്തപ്പോൾ അയാളിൽ ഉദ്ധാരണമുണ്ടായി. സന്തോഷവും ഉദ്വേഗവും കലർന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി അയാളുടെ മുഖത്തു മിന്നിമാഞ്ഞുമണലിൽ പുതഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന അവളുടെ ഗൌണ്‍ അയാൾ മുകളിലെക്കുയർത്തി അവളുടെ മുഖത്തേക്കിട്ടു.അവളുടെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ അയാൾ ശ്രദ്ധയോടെ അഴിച്ചു മാറ്റി. രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിലും ശരീരത്തെ അയാൾ നോക്കി നിന്നുകാമവെറി അയാളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം കെടുത്തിമദ്യം മണക്കുന്ന അയാളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവളിലമർന്നുഉപ്പുകാറ്റേറ്റ് മയപ്പെട്ട അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ രുചി നുകർന്നപ്പോൾ ആർത്തിക്കു മാത്രം ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ അയാൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു. പ്രതികരിക്കുകയോ,അഭിനയിക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത ഒരു വേശ്യയെപ്പോലവൾക്കിടന്നു

അയാൾ വസ്ത്രങ്ങളഴിച്ച് അവളിലേക്കമർന്നു. നിദ്രയുടെ കാണാകയങ്ങളിൽപ്പെട്ടൊഴുകിയിരുന്ന അവൾ ഒന്നു ഞരങ്ങുക മാത്രം ചെയ്തുഅവർക്കടിയിൽപ്പെട്ട മണ്‍‍തരികൾ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

അയാൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞ മദ്യക്കുപ്പിയെ തിരകൾ വീണ്ടും തീരത്തെത്തിച്ചു . കുപ്പി മണൽത്തിട്ടയിൽ വന്നിടിച്ച്ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അരോചകമായ ശബ്ദം കാറ്റിലവിടമാകെ പാറിനടന്നു.

ആവർത്തനവിരസതക്കൊടുവിൽ അയാളുടെ വെറിയടങ്ങി.

കിതപ്പോടെ എഴുന്നേറ്റ് മദ്യമയമായ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും ഓടിച്ചുഅയാളുടെ കൈത്തണ്ടയിലും കാൽമുട്ടിലും പറ്റിയിരുന്ന മണൽത്തരികൾ തട്ടിക്കളഞ്ഞു വൃത്തിയായി. അയാൾ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു.അയാൾ പതിയെ അവളുടെ മുഖത്തുനിന്നും ഗൌണിന്റെ അറ്റം എടുത്ത് അവളുടെ ശരീരം മറച്ചിട്ടു.

ചുരുൾമുടികൾ മറച്ച അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് അയാൾ ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്നു. മുടിയുടെ മറ നീക്കി മുഖം ആദ്യവും അവസാനവുമായി ഒരു നോക്കു നോക്കാൻ അയാൾക്കു തോന്നിയില്ല.

കടലിൽ പ്രഭാതത്തിന്റേതായ വെട്ടം കണ്ടു തുടങ്ങി.

പോകുന്നതിനു മുൻപ് അയാൾ ഒരു നിമിഷം തിരയിലാടുന്ന തന്റെ മദ്യക്കുപ്പിയെ നോക്കി നിന്നു. തീരത്തെ വെട്ടിപ്പിടിക്കലിന്റെ അർത്ഥശൂന്യത മനസിലാക്കിയിട്ടെന്നപോലെ കടൽത്തിരകളപ്പോൾ പാശ്ചാതാപത്തോടെ ഉൾവലിയുകയായിരുന്നു

ഉറക്കാത്ത കാലുകളുമായി തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ മണൽ തെറിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ അവിടന്നു നടന്നു നീങ്ങി.

തീരത്തടിഞ്ഞൊരു പ്രേതം പോലെ അവളവിടെക്കിടന്നു. മദ്യത്തിന്റെ വിയർപ്പുഗന്ധം പറ്റിയ അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കടൽക്കാറ്റിൽ വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

തീരത്തെ ഇരുട്ടിന്റെ കാഠിന്യം കുറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കടലിൽ ദൂരെയെവിടെയോ മിന്നലിന്റെ വേരുകളിറങ്ങി.

അപ്പോഴേക്കും അയാൾ നടന്ന് ദൂരെ തീരത്തെ ഈർപ്പത്തിന്റെ മറയിലേക്കായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു

ഒരു ദുശ്ശകുനം പോലെ എങ്ങുനിന്നോ വന്ന നിശാശലഭങ്ങൾ കടൽക്കരയിൽ കിടക്കുന്ന അവളെ വട്ടമിട്ടു പറന്ന് എവിടേക്കോ പോയിമറഞ്ഞു.

രാത്രിയുടെ അവസാന യാമങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോഴും അവൾ നിദ്രയിലാണ്ടുകിടന്നു

അകലെക്കണ്ട മിന്നലുകൾ തീരത്തിന്റെയാകാശത്തും മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങി

മഴയുടെ ആദ്യതുള്ളികൾ മുഖത്തു വീണപ്പോൾ അവൾ കണ്നുകൾ തുറന്നു.അവിടം അപ്പോഴും വിജനമായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് മഴക്ക് ശക്തിയാർജിച്ചു.

ഞെട്ടലോടെ അവൾ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു ചുറ്റും നോക്കി. സ്ഥലകാലബോധം വീണ്ടെടുക്കാനാവാത്ത വിഭാന്തിയുടെ കണ്ണുകൾ പിടയാൻ തുടങ്ങി.
പേടിയോടെ ധൃതിയിൽ എഴുന്നെൽക്കാൻ ശ്രമിച്ച അവൾ താഴെ വീണു.അപ്പോഴാണ്ദേഹത്തെ ചുവന്ന പാടുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചത്മാറിടം നീറുന്ന പോലെ തോന്നി. കൈകാലുകൾ കുഴഞ്ഞവൾ മണ്ണിലിരുന്നു. വിഭ്രാന്തിയുടെ കണ്ണുകൾ താഴേക്കു നീണ്ടു.
വയറിനടിയിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന രക്തം മഴയിൽ ഒലിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കൌമാരം പിന്നിടാത്ത അവളെ ഒരുതരം മരവിപ്പ് ബാധിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.
ആർത്തിരമ്പുന്ന മഴ അവളുടെ ശബ്ദത്തെ പുതഞ്ഞു.
തീരത്തു വീണ മഴത്തുള്ളികൾ അവളുടെ വെളുത്ത വസ്ത്രങ്ങളിൽ മണല്‍ തെറുപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഉൾക്കടലിൽ മഴയുടെ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഭീമാകാരമായ വെളുത്ത രൂപങ്ങൾ മാറി മറിയുന്നതു കണ്ടു
എങ്ങലുകൾ മരവിപ്പായി മാറിത്തുടങ്ങി

തീരത്തേക്ക് തിര കൊണ്ടുവന്ന കുഞ്ഞുശംഖുകളെ അവൾ നിസങ്കമായി നോക്കിയിരുന്നു. മഹാസമുദ്രതാളസ്വഭാവങ്ങൾ മുഴുവൻ ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞു സമുദ്രബീജങ്ങളാണവ

കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയിൽ അവളുടെ ചെവികൾ കൊട്ടിയടഞ്ഞു.വിളറി പിടിച്ചോടിയ ചിന്തകൾ എല്ലാം ഒരു വടക്കുനോക്കിയന്ത്രം പോലെ ഒടുവിൽ ഒരേ ചോദ്യത്തിൽ തന്നെ വന്നു നിന്നു.
"ആര്‌ ?"
തേങ്ങുന്ന അവളുടെ പല്ലുകൾ പരസ്പരം കടിച്ചമർന്നു.

ഉത്തരം കിട്ടാതെ  വലിയ തീരത്തു സ്ഥാപിച്ചൊരു പ്രതിമ പോലെ അവൾ മഴയിൽ കുതിർന്നോലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു

ഒഴിഞ്ഞൊരു മദ്യക്കുപ്പിയെ തിരകൾ അപ്പോഴും തീരമാകെ കൊണ്ടുനടക്കുകയായിരുന്നു.

Sunday, November 24, 2013

വെളിപാട്


സ്വാമി ചിന്മയാനന്തൻ - അതായിരുന്നു പതിനേഴു വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ്  തങ്കപ്പൻ സ്വീകരിച്ച പേര്
തങ്കപ്പൻ എന്ന പേര് അയാൾക്ക്വളരെയിഷ്ടമായിരുന്നു, പക്ഷെ വിശ്വാസ്യതയ്ക്ക്വേണ്ടി അയാൾ പേരുമാറ്റുവാൻ നിർബന്ധിതനാവുകയായിരുന്നു. ആത്മീയഗുരു എന്ന നിലയിൽ ഒരു പതിറ്റാണ്ടു കൊണ്ട് പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കയ്യിൽ വന്ന കണക്കറ്റ സ്വത്തുക്കളും സമ്പാദ്യവും അയാളിൽ ആധിയും രക്തസമ്മർധവും കൊണ്ടുവന്നു.
ഇതേ പ്രശ്നങ്ങളിൽ തന്നിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച മറ്റു ധനികരെ അയാൾ ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചു,

"വിഭൂതിഅത് മാത്രമാണ് സമ്മർദ്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാൻ നിങ്ങൾക്കൊരു പോം വഴി
വായുവിൽ കൈകളുയർത്തി ശൂന്യതയിൽ നിന്ന് ഭസ്മമെടുത്ത്സ്വാമി തന്റെ ഭക്തരുടെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ടു കൊടുത്തു.

തുടർന്ന് സ്വാമി വീണ്ടും ധ്യാനത്തിലേക്ക് ലയിക്കുന്നതായി അഭിനയിച്ചു.
പക്ഷെ എല്ലാ തവണയിൽ നിന്നും വിപരീതമായി ഇത്തവണ ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ച സ്വാമി ചിന്തയുടെ പുതിയ മണ്ഡലങ്ങളിലേക്ക് അറിയാതെ വഴുതി വീഴുകയായിരുന്നു. തന്റെ  ചിന്തകൾ അതിന്റെ കാണാകയങ്ങളിലേക്ക് തന്നെയും വലിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്നത് അയാൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു നിൽക്കാൻ മാത്രമേ സാധിച്ചുള്ളൂ.  

"തങ്കപ്പാ…" ധ്യാനത്തിനിടെ എങ്ങുനിന്നോ അയാൾ അപരിചിതവും ആധികാരികവുമായ ഒരു അശരീരി കേട്ടു.
"ആരാണത്? " തങ്കപ്പന് ഭയം തോന്നി.
"ഞാൻനീയും നിന്റെ ചിന്തകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവനാകുന്നു.." അശരീരി പറഞ്ഞു.

അയാൾ അശരീരിയുമായി സംസാരം തുടർന്നു.

മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ധ്യാനത്തിൽ നിന്നുണരാത്ത സ്വാമികളെ കണ്ട് ശിഷ്യന്മാർ പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു.

വൈകുന്നേരമായതോടെ ചലനമറ്റ് ധ്യാനനിരതനായ  സ്വാമികൾ ഭക്തരെയും ആശങ്കയിലാഴ്ത്തിരംഗം വഷളായതോടെ സ്വാമിയുടെ പ്രഥമ ശിഷ്യൻ സ്ഥലത്തെത്തി. ഭയദുഃഖങ്ങളോടെ വലിയ ഹാളിൽ  തടിച്ചു കൂടിയിരുന്ന ഭക്ത ജനങ്ങളുടെ കണ്ണിൽപ്പെടാതെ പ്രഥമ ശിഷ്യൻ സ്വാമികളുടെ പുറത്ത് നുള്ളുകയും പിന്നീട് പതിയെ സ്വാമികളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്തു.
"എഴുന്നെക്കടോ.." 
സ്വാമികളുടെ ധ്യാനത്തിന്റെയാഴങ്ങളിൽ ശബ്ദം എത്തിചെർന്നില്ല. അകാരണമായ സന്തോഷത്തിന്റെ പുഞ്ചിരിയോടെ സ്വാമികൾ ധ്യാനത്തിൽ തുടർന്നു.

പ്രഥമ ശിഷ്യൻ തിരിഞ്ഞ് പരിഭ്രമം പുറത്തുകാണിക്കാതെ അവിടെ കൂടി നിന്നിരുന്നവരോടായി പറഞ്ഞു,
"അദ്ദേഹം അഗാധ ധ്യാനത്തിലാണ്, അദ്ധേഹത്തെ ആരും ശല്യപ്പെടുത്തരുത്.. എല്ലാവരും പിരിഞ്ഞു പോവുക.."
പക്ഷെ ഭക്ത ജനങ്ങൾ പിരിഞ്ഞു പോകാതെ പ്രാർത്ഥനകളും ജയ് വിളികളും മുഴക്കി ഹാളിൽ കുത്തിയിരുന്നു.
സ്വാമികളുടെ ധ്യാനം ഭക്ഷണമില്ലാത്ത ഒരു രാത്രിയും പകലും പിന്നിട്ടു. വിവരം കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്ന് ഒടുവിൽ സ്വാമികളെ വിശ്വസിച്ച് അയാളുടെ ട്രസ്റ്റിൽ കാശിറക്കിയിരുന്ന  മന്ത്രിമാരുടെ ചെവികളിലെത്തി.
കക്ഷിരാഷ്ട്രീയ ഭേദമന്യേ അവർ അടുത്ത നിമിഷം സ്വാമികൾക്കരികിലെത്തി
പ്രഥമ ശിഷ്യനോടായി അവർ പറഞ്ഞു,
"കൊള്ളാം, സ്വാമികൾ തകർക്കുകയാണല്ലോ. സംഭവം അറിയാൻ ഇനിയാരും ബാക്കിയില്ലകേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് വരെ വിളിച്ചന്വേഷിച്ചിരുന്നു.   ഛെ.. അടുത്ത മാസം നമ്മുടെ ചാനൽ ആരംഭിച്ചതിനു ശേഷമായിരുന്നെങ്കിൽ ഇത്തിരികൂടി പബ്ലിസിറ്റി കിട്ടിയേനെ…"

"അതെയതെ" യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ പരിഭ്രമം പുറത്തുകാണിക്കാതെ പ്രഥമ ശിഷ്യൻ തലകുലുക്കി

അവരുടെ സംസാരത്തിനിടെ സ്വാമികൾ പതിയെ ധ്യാനത്തിൽ നിന്നും കണ്ണ് തുറന്നു. കണ്ണുകൾ ഓളം വെട്ടാത ഒരു തടാകം പോലെ ശാന്തമായിരുന്നു. ഭക്തജനങ്ങളിൽ നിന്നും  അതിശയത്തിന്റെതു മാത്രമായ  ശബ്ദങ്ങൾ പുറത്തേക്കു വന്നു.

സ്വാമികൾ അവിടെക്കൂടിയിരിക്കുന്നവരെ അഭിസംബോധനചെയ്യുന്നതിനായി മൈക്കടുപ്പിച്ചു.
"ഞാൻഞാനാകുന്നു
ഞാൻ , തങ്കപ്പനാകുന്നുവെറും തങ്കപ്പൻ.
നിങ്ങൾ സ്വഭവനങ്ങളിലെക്ക് മടങ്ങുക.എന്നിക്കുണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ചൈതന്യം നിങ്ങളിൽ എല്ലാവരിലുമുണ്ട്നിങ്ങൾ ഇവിടെ കൂടിയിരുന്നു നിങ്ങളുടെ വിലപ്പെട്ട ജീവിതം വെറുതെ പാഴാക്കരുത്."

ശിഷ്യന്മാരും മന്ത്രിമാരും ഞെട്ടലോടെ മുഖാമുഖം നോക്കി നിന്നു.
തങ്കപ്പൻ തുടർന്നു,
"നിങ്ങൾ നേരിടുന്ന ഒരു പ്രശ്നത്തിനും പരിഹാരം കാണാൻ എനിക്കാകില്ല. എനിക്കെന്നല്ല, ഒരു കൃഷ്ണനും, രാമനും അതിനാകില്ലസ്വയം നിങ്ങൾക്കല്ലാതെ ലോകത്ത് മറ്റാർക്കും പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കാണാനാകില്ല. സമ്പൂർണ്ണ സംതൃപ്തി നല്കുന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥയും ലോകത്തില്ല എന്ന് നിങ്ങൾ മനസിലാക്കുക. രാഷ്ട്രീയം, മതം എന്നീ എല്ലാ വ്യവസ്ഥകളും  കള്ളനാണയങ്ങളാണ് വ്യവസ്ഥകളിൽ നിന്നും പുറത്തു വന്നു നിങ്ങൾ നിങ്ങളെതന്നെ അറിയാൻ ശ്രമിക്കുക.."

സ്വാമി പ്രഭാഷണം തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു
വിളറി പിടിച്ചവരെപ്പോലെ രാഷ്ട്രീയക്കാർ വേദി വിട്ടിറങ്ങി.
ഇക്കാലമത്രയും മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടന്ന തങ്ങളുടെ ആരാധ്യ പുരുഷൻ ഭ്രാന്തു പുലമ്പുന്നത് കേൾക്കാൻ ആവതില്ലാതെ ഭക്തജനങ്ങൾ ഓരോരുത്തരായി പടിയിറങ്ങി.

തന്റെ പ്രസംഗം തീർന്നപ്പോഴേക്കും വലിയ ഹാൾ ഒഴിഞ്ഞിരുന്നു
തങ്കപ്പൻ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചുറ്റും നോക്കി.
തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പേര് തിരികെ ലഭിച്ചതിന്റെ അതിരില്ലാത്ത സന്തോഷത്തോടെ ജനിച്ചു വീണ ഒരു പിഞ്ചു കുഞ്ഞിന്റെ മനസ്സുമായി അയാൾ മുറിയിലേക്ക് എഴുന്നേറ്റു നടന്നു.

പിറ്റേന്ന് പകലിൽ സ്വാമി തന്റെ മുറിയിൽ മരിച്ച നിലയിൽ കാണപ്പെട്ടു
അതൊരു കൊലപാതകമായിരുന്നു.
സമൂഹത്തിൽ വലിയ ഓളങ്ങൾ ഒന്നും സൃഷ്ട്ടിക്കാനാവാതെ കടന്നു പോയ ഒരു മരണമായിരുന്നു അത്
ഏതോ ഒരു തങ്കപ്പന്റെ മരണം.

അപ്പോഴും ജനങ്ങൾ പുതിയൊരു അവതാര പുരുഷനു ജന്മം കൊടുക്കുന്നതിനുള്ള വ്യഗ്രതയോടെ  മറ്റൊരു ആശ്രമത്തിലേക്ക് പായുകയായിരുന്നു.  

Sunday, September 29, 2013

3 മിനിക്കഥകൾ


അനീതി (ഒരു ഗോസ്റ്റ് റൈറ്റിംഗ്)  /  മിനിക്കഥ 

എന്റെ കുഴിമാടത്തെ പുണർന്നു കിടക്കുന്ന കാട്ടു പൂവള്ളികൾക്ക് നന്ദി. ഒരായിരം നന്ദി..
കാരണം ഇതുവഴി  ഒരുപിടി സ്നേഹപൂക്കളുമായി ആരും വരാനില്ല.

ഭാര്യക്കും,പുത്രന്മാർക്കും ,പൌത്രന്മാർക്കും തിമിരമായിരുന്നു...അധികാരത്തിന്റെയാണോ അഹങ്കാരത്തിന്റെയാണോ എന്നുചോദിച്ചാൽ സംശയം.
കണ്ണാടികളിൽ മാത്രം കാഴ്ച ലഭിക്കുന്ന അന്ധരായിരുന്നു അവർ...എനിക്കവരോട് സഹതാപം മാത്രമേയുള്ളൂ....എന്നും.

ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ മരുമകൻ, മറ്റൊരു പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ഭർത്താവ് ,മറ്റൊരു പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ അച്ഛൻ ... ഇനി വരും പ്രധാനമന്ത്രിമാരുടെ മുത്തച്ഛൻ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നതിനേക്കാൾ 'ജനങ്ങൾക്ക്വേണ്ടി ജീവിച്ചു മരിച്ച ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനി' എന്ന് തന്നെ അറിയപ്പെടാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം.

എങ്കിലും എന്റെ ജന്മാന്തരങ്ങളുടെ തുടർകണ്ണികൾ മറ്റു കുഴിമാടങ്ങളിൽ പൊഴിക്കുന്ന ഒരിറ്റു കണ്ണുനീർ , ഒരിതൾ പനിനീർ പൂവ് ..... അതും എനിക്കന്യമോ?



വാർദ്ധക്യം / മിനിക്കഥ 

ഞാൻ പന പോലെ വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
പക്ഷെ എന്റെ പ്രായം തീരുമാനിക്കുന്നത് ഞാനല്ല.....പകരം മോഹൻലാലും , മമ്മൂട്ടിയും ആണ്.
അവർ സിനിമയിലെത്തിയതിന്റെ 25ഉം 30ഉം വാർഷികങ്ങൾ ആഘോഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഞാൻ പരസ്യമായി അവരെ അധിക്ഷേപിച്ചു, "പുതു തലമുറയുടെ വഴിമുടക്കികളായ വൃദ്ധന്മാർ..."

എങ്കിലും ഇന്നും വെള്ളിത്തിരയിൽ അവരെ കാണുമ്പോൾ അവരെ ആരാധിച്ചിരുന്ന ഒരു കൌമാരക്കാരൻ എന്നിലുണരുന്നു...പ്രായത്തെ അതിജീവിക്കുന്ന ഒരു അതികായനായി ഞാൻ മാറുന്നു.

സ്വാർഥമായ എന്റെ മനസ്സ് ആഗ്രഹിച്ചു," ഒരു തലമുറയെ മുഴുവൻ വൃദ്ധന്മാരാക്കിക്കൊണ്ട് അവർ വിരമിക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ...."



കാമുകി / മിനികഥ 

കാമുകി, അങ്ങിനെയൊന്നു ശരിക്കും ഉണ്ട്...എല്ലാവർക്കും.
ഒരു പക്ഷെ തിരസ്കരിക്കരണത്തിന്റെയോ, നഷ്ടപ്പെടലിന്റെയോ ഒരു വഴിത്തെരുവിൽ ആർക്കും മുഖം തരാതെ അവൾ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കും... 
കാലക്രമേണ ലഹരിയിൽ മാത്രം നുരഞ്ഞു പുറത്തേക്കൊഴുകുന്ന ഒരോർമ്മയായി അവളും.
ഒരു നേർത്ത വിങ്ങലിന്റെയെങ്കിലും അകമ്പടിയില്ലാതെ അവൾ എത്തുന്നില്ല. വിങ്ങൽ തന്നെയാണ് അവളുടെ സ്വത്വം.

കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ ഭൂതകാലത്തിലെ ഒരു വിഡ്ഢിത്തമായി മാത്രം നീ എന്നിൽ ഒതുങ്ങുന്ന ഒരു നാളെയെ ഞാനറിയുന്നു. അതുവരെ ആരുമറിയാതെ അബലനാമെൻ  സിരകളിലൂടൊഴുകുകെൻ പ്രിയേ...