Monday, September 1, 2014

ഗളിവർസ് പാർക്ക്

അപ്പോൾ നദി പോലും ഉണർന്നിരുന്നില്ല എന്നു തോന്നി. ഇരുട്ടിൽ വെള്ളത്തിനു മുകളിൽ  ചലനമറ്റുനില്ക്കുന്ന മൂടൽ മഞ്ഞിനെ പകുത്തുമാറ്റി ഡോക്ടറുടെ വഞ്ചി മുന്നോട്ടു ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു
സമയം കടന്നുപോകുന്നതനുസരിച്ച് അയാൾക്ക്അൽപ്പം പേടി തോന്നി,  "തിരിച്ചു പോയാലോ?"
ചിന്ത വിഡ്ഢിത്തമെന്നുകണ്ട് സ്വയം ഗുണദോഷിച്ചു. "വേണ്ട, ഒരുപക്ഷെ താനന്വേഷിക്കുന്ന ഗളിവർസ് പാർക്ക്തൊട്ടപ്പുറത്താണെങ്കിലോ? ഇത്രയിടം വരെ വന്നിട്ട് , അതും ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട്..."
ഡോക്ടർ വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു.

നാട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ പരിചയപ്പെട്ട ഡോക്ടർമാരുടെ അടുത്തു നിന്നാണ് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട തീം പാർക്കിനെക്കുറിച്ച് ഡോക്ടർ അറിഞ്ഞത്. കുട്ടികളുടെ ഹാർട്ട് സർജറി സ്പെഷ്യലിസ്റ്റ് ആയ അദ്ദേഹം ഒരു കോണ്‍ഫെറൻസിൽ  പങ്കെടുക്കാനായി എത്തിയതായിരുന്നു നാട്ടിൽമെഡിക്കൽ കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് തുടങ്ങിയതാണ്‌ ഡോക്ടർക്ക് ഫോട്ടോഗ്രാഫിയിലുള്ള കംബം. കംബം എന്നു പറഞ്ഞാൽ വ്യത്യസ്ഥതയുള്ള സ്ഥലങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തുകഗൊകർണത്തെ കടൽത്തീരത്തുപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട തുരുംബിച്ച കപ്പലിനകത്തെ ചിത്രങ്ങൾ തുടങ്ങി നമീബിയയിലെ മണൽക്കാറ്റു വിഴുങ്ങിയ ഗോസ്റ്റ് സിറ്റിയുടെ ചിത്രങ്ങൾ വരെ ഡോക്ടറുടെ ശേഖരത്തിലുണ്ട്.

കൂട്ടുകാർ പറഞ്ഞിരുന്ന ദിശയിൽ വടക്കുനോക്കിയന്ത്രത്തിൽ നോക്കി പാർക്കിരിക്കുന്ന ദ്വീപ് ലക്ഷ്യമാക്കി അയാൾ തുഴഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു
'മാജിക്അവെർസ് തീരുന്നതിനുമുൻപ് പാർക്കിലെത്തണം', അയാൾ മനസ്സിൽക്കുറിച്ചുനിഴലുകൾ അന്യമായ  പ്രഭാതകിരണങ്ങളുടെ പൊലിമയിൽ തന്റെ കാമറയിൽ പതിയാൻ പോകുന്ന പാർക്കിന്റെ ചിത്രങ്ങളെക്കുറിചോർത്തപ്പോൾ  ഡോക്ടറുടെ തുഴകൾക്ക് അറിയാതെ വേഗതയേറി.

"ഒരുകാലത്ത് വളരെ തിരക്കുള്ള ഒരു തീം പാർക്കായിരുന്നു ഇത്. 1992 ലെ ഭൂചലനത്തിൽ പാർക്കിന് സംഭവിച്ച നാശനഷ്ടം ഇതിന്റെ ഉടമസ്ഥനെ കടക്കെണിയിലാക്കി ആത്മഹത്യയിലെത്തിച്ചു, അതോടെ ഇതടച്ചുപൂട്ടുകയായിരുന്നുഇപ്പോൾ മിക്കവാറും ദുർമാർഗികളാണ് പാർക്ക്  അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. കുറച്ചു വർഷം മുൻപ് ടൌണിലെ ഒരു പെട്രോൾ ബങ്കിൽ നടന്ന ഒരു ബോംബു സ്ഫോടനവും മറ്റും  പാർക്കിൽ വച്ചാണ് ആസൂത്രണം ചെയ്തതെന്ന് ആന്നത്തെ ചില പത്രങ്ങളിൽ വന്നിരുന്നുഅധികം സമയം അവിടെ ചിലവിടുന്നത്അത്ര നന്നല്ല. കാര്യം കഴിഞ്ഞാൽ അപ്പോൾ തന്നെ അവിടന്ന് തിരിക്കണം." യാത്ര പുറപ്പെടുമ്പോൾ ആരോ ഓർമിപ്പിച്ചു. ഇതുപോലുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ ഒരുപാടുകണ്ട ഡോക്ടറിന് അതൊരു പുതിയറിവായിരുന്നില്ലഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളും ഒടുവിലെത്തിച്ചേരുന്നത് ഇത്തരം ആൾക്കാരുടെ കൈകളിലായിരിക്കും

പുലർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒഴുകുന്നുവെന്ന് സംശയം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന നദിയിൽ ലക്ഷ്യബോധമുള്ള ഒരു മുതലയെപ്പോലെ അയാളുടെ വഞ്ചി നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നുവർണ്ണ രഹിതമായ പ്രഭാതത്തിൽ പൊടുന്നനെ അയാൾക്കു മുന്നിലായി തൂവെള്ള ബിർച്ച് മരങ്ങൾ തിങ്ങിനില്ക്കുന്ന ഒരു ദ്വീപ് കാണപ്പെട്ടു. മൂടൽ മഞ്ഞിന്റെ കനം കുറയുന്നതനുസരിച്ച്  മരത്തലപ്പുകൾക്ക് മുകളിലായി ആകാശത്ത് ഭീമാകാരനായ ഒരു ചക്രം തെളിഞ്ഞു വന്നു. ഡോക്ടർ തുഴച്ചിൽ നിർത്തി ധൃതിയിൽ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്നും കാമറയെടുത്ത് ചിത്രങ്ങൾ പകർത്താനാരംഭിച്ചു
ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിച്ചേർന്നത്തിന്റെ ഒരു വിറയാർന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ അയാൾ  ജയന്റ് വീൽ നില്ക്കുന്ന ദ്വീപ് ലക്ഷ്യമാക്കി വേഗത്തിൽ തുഴഞ്ഞു.
കരയടുക്കാറായപ്പോൾ പുഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങിനില്ക്കുന്ന ജീർന്ണാവസ്ഥയിലുള്ള ഒരു നീണ്ട കടവ് കാണാറായി. ഒരേ സമയം കുറഞ്ഞത്നാലു വലിയ ബോട്ടുകളെങ്കിലും കൈകാര്യം ചെയ്യാവുന്നത്ര വലുതായിരുന്നു കടവ്. ഒരു തൂണിൽ വഞ്ചി കെട്ടിയിട്ടതിനു ശേഷം ഡോക്ടർ തന്റെ കാമറസഞ്ചിയും ട്രൈപോടും എടുത്ത് പാർക്ക്ലക്ഷ്യമാക്കി വേഗത്തിൽ നടന്നു.
ഡാൽമേഷൻ നായ്ക്കളെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തും വിധം വെളുപ്പിൽ കറുത്ത പുള്ളികളുള്ള ബിർച്ചുമരങ്ങൾ ചുറ്റും കാവൽ  നില്ക്കുന്ന ഒരു ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്താണ്  പാത അവസാനിച്ചത്‌. മുൻപിൽ പഗോഡയുടെ മാതൃകയിൽ പ്രൌഡി നഷ്ടമായ ഒരു കൂറ്റൻ കരിങ്കൽ കവാടം കണ്ടു. ഡോക്ടർ നടത്തം അവസാനിപ്പിച്ച്  ചുറ്റും ശ്രദ്ധിച്ചുചില്ലുകൾ തകർക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ വശത്തായി ഒരു വലിയ ഹാൾ കണ്ടു.അത് ടിക്കറ്റ്കൌണ്ടർ ആയിരിക്കണം. അതിനുള്ളിൽ മദ്യക്കുപ്പികളും മറ്റും ചിതറിക്കിടക്കുന്നുണ്ട്കൌണ്ടറിനോട് ചേർന്ന് ആയിരം ഏക്കർ വരുന്ന  പാർക്കിന്റെ ഭൂപടം വരച്ചു വച്ചിരുന്നത് കണ്ടുഡോക്ടർ എല്ലാറ്റിന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

സമയം കളയാതെ  കൂറ്റൻ കവാടം കടന്ന് ഡോക്ടർ പാർക്കിനുള്ളിലേക്ക് ധൃതിയിൽ നടന്നു. കരിങ്കൽ പാകിയ അകത്തേക്കുള്ള വഴിയുടെ ഇരു വശങ്ങളിലും ക്രിസാന്തിമം കാടുപിടിച്ച് നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നടന്നിരുന്ന വഴിയിൽ കാട്ടുപുല്ല് കയറി ചിലയിടങ്ങളിലെങ്കിലും വഴി തെറ്റുമോ എന്ന് ശങ്കിച്ചു. തകർന്ന നിലയിലുള്ള തെരുവുവിളക്കിൻ കാലുകളുടെ  സ്ഥാനം നോക്കി മുന്നോട്ടു നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു .  
വഴിയവസാനിച്ചത് ''ഡോഡ്ജെം" ആണ്പരസ്പരം ഇടിപ്പിച്ചു കളിക്കുന്ന പല വർണ്ണത്തിലുള്ള ഇലക്ട്രിക് കാറുകൾ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു മുറി മുറി മുഴുവൻ ഗ്രിൽ ഇട്ടിരുന്നതിനാൽ കരിയിലകൾ മുറിയിലേക്ക് കയറി വൃത്തികെടായിരുന്നില്ല. തുരുമ്പിച്ച കളികാറുകൾ കിടന്നിരുന്ന മുറി മുഴുവൻ വവ്വാൽ കാട്ടത്തിന്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു.

ചിത്രങ്ങളെടുത്ത ശേഷം ഡോക്ടർ മുറിക്കു പുറകിലായി കണ്ട വീതിയുള്ള വഴിയിലൂടെ ഇറങ്ങി നടന്നു.
തൊട്ടപ്പുറത്തായി ചെറിയ കുട്ടികൾക്കായുള്ള " മേരി ഗോ റൌണ്ട്കണ്ടു. മേരി ഗോ റൌണ്ടിൽ നിന്നും അടർന്നു വീണ ഒരു വെളുത്ത കുതിരയെ കാട്ടു ചെടികൾ തിന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു
കാഴ്ചകൾ കണ്ട് ഡോക്ട്ടർ വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ടു തന്നെ നീങ്ങി.  
തുരുമ്പിച്ച പിരിയൻ തീവണ്ടിപ്പാളങ്ങൾ , പായൽക്കറയവശേഷിച്ച സ്വിമ്മിംഗ് പൂളുകൾ,... എന്നിങ്ങനെ പ്രത്യേകതയാർന്ന  ചിത്രങ്ങൾ സമയം പോകുന്നതനുസരിച്ച് ഡോക്ടറുടെ കാമറയിൽ പതിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

പാതയവസാനിച്ചപ്പോൾ  മുന്നിലായി രണ്ടാൾ പൊക്കത്തിൽ ചെടി കൊണ്ടുള്ള ഒരു മതിൽ കണ്ടു. വെട്ടി നിർത്താത്തതിനാൽ മതിലിന്റെ ആകൃതിക്ക്കോട്ടം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചെടിമതിലിനു മുന്നിലായി വച്ചിരുന്ന തുരുമ്പിച്ച ബോർഡിൽ നിന്നുമാണ് കാര്യം മനസിലാക്കിയത്. അതൊരു 'പസിൽ' ആണ്. ചെടിമതിൽ തീർക്കുന്ന ഊരാക്കുടുക്ക്വഴികളിലൂടെ പാർക്കിനു നടുവിലുള്ള ഗളിവറിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കടുത്തെത്താം
പസിലിലേക്കുകയറുന്നതിനു മുൻപ് പെട്ടെന്ന് ഡോക്ട്ടരുടെ മനസ്സിൽ ഇതിനു മുന്പെങ്ങും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത അകാരണമായ ഒരുതരം  ഭയം നാംബെടുത്തു. ഇതിനകത്ത് കയറി വഴിതെറ്റി ഇറങ്ങാൻ കഴിയാതെ പോയാൽ- ഒരു സഹായത്തിനു പോലും ആരും  പ്രദേശത്തെങ്ങും ഇല്ല.  ഡോക്ടർ എന്തോ ആലോചനയോടെ ചുറ്റും നോക്കിപുറത്തേക്കുള്ള വഴിയുടെ അടയാളത്തിനായി അവിടെക്കിടന്നിരുന്ന ഒരു വലിയ മുളവടി അയാൾ കവാടത്തിൽ കുത്തി നിർത്തി. കാമറാബാഗിൽ സ്വരക്ഷക്ക് കരുതാറുള്ള കത്തിയുണ്ട് എന്നുറപ്പു വരുത്തിയശേഷം ഡോക്ടർ പസിലിനുള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

ചെടിമതിൽ തുറന്നു തരുന്ന വാതിലുകളിലൂടെ അയാൾ പാർക്കിന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ലോകം ഒരു ഇടനാഴിയായി തനിക്കു മുന്നിൽ ചുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് അയാൾ ആസ്വദിച്ചു. സമയം കടന്നു പോവുന്നതനുസരിച്ച് എപ്പോഴോ  അടയാളത്തിനായി കവാടത്തിൽ വച്ചിരുന്ന മുളപോലും കാഴ്ചയിൽ നിന്നും മറഞ്ഞു പോയിരുന്നു. ചുറ്റും കാഴ്ച മറയ്ക്കുന്ന പച്ചപ്പുമാത്രം. ചിലയിടങ്ങളിൽ കാടുപിടിച്ച് ശരിയായ വാതിൽ പോലും അടഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി കണ്ടുഅര മണിക്കൂർ സഞ്ചരിച്ച വഴികളിലൂടെ വീണ്ടും വീണ്ടും  യാത്ര തുടർന്നുആവർത്തനവിരസത തോന്നിപ്പിക്കുന്ന സഞ്ചാരത്തിന് എപ്പോഴോ ഭയത്തിന്റെ ഒരു ലാഞ്ചന വീണുതുടങ്ങിയിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു വളവു തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ദൂരെ ഒരു വിടവിലൂടെ  പുറം ലോകത്തിന്റെ വശ്യമായ വെളിച്ചം കണ്ടു. ഡോക്ടറിന്റെ മുഖത്തു നിന്നും ആശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം പുറപ്പെട്ടു.

പുറത്തേക്കുള്ള വഴി എത്തിച്ചേരുന്നത് വിശാലമായ ഭക്ഷണ ശാലകളും, കെട്ടിടങ്ങളുമൊക്കെയുള്ള കരിങ്കൽ പാകിയ ഒരു വെളിംപ്രദേശത്തേക്കായിരുന്നു. ഡ്രാഗണ്‍ ഫ്ലൈസ് പറന്നു നടന്നിരുന്ന ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്തിന്റെ  ഒത്തനടുവിലായാണ്  ഭീമാകാരനായ ഗളിവരുടെ പ്രതിമ കിടന്നിരുന്നത്. ലില്ലിപ്പുട്ടുകാർ കെട്ടിയിട്ട നിലയിലാണ് പ്രതിമയുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്. ദേഹമാസകലം കയർ വരഞ്ഞു കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്നീളൻ തലമുടി നിലത്താണിയടിച്ച് വലിച്ചു കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു. കാട്ടുവള്ളികൾ നീക്കം ചെയ്ത് ആരോ പ്രതിമയെ വൃത്തിയാക്കിയ പോലെയുണ്ട്. പക്ഷെ ഗളിവറിന്റെ മുഖമാസകാലം സ്പ്രേ പെയിന്റ് ഉപയോഗിച്ച് ഗ്രാഫിക്ആർട്ട്വർക്ക് നടത്തി വൃത്തികെടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ശേഷം സ്ഥലം കയ്യെറിയ കൂട്ടരായിരിക്കണം അതു ചെയ്തത്

"ഗളിവർ ശരിക്കും ആരായിരുന്നു?"  ഫോട്ടോകൾ എടുക്കുന്നതിനിടെ ഡോക്ടർ ഓർത്തു.
പുതിയ തീരങ്ങൾ തേടിയുള്ള യാത്രകൾ തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് അയാളും തന്നെപ്പോലെ തന്നെ ഒരു സർജൻ  ആയിരുന്നു എന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ശസ്ത്രക്രിയയിലും ഇത്തരം  യാത്രകളിലും പൊതുവായി ഒന്നുണ്ട് - സാഹസികത. ഒരുപക്ഷെ തിരിച്ചറിവ് ഗളിവറിനും ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. ഡോക്ടർ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു.

പശ്ചാതലത്തിൽ ദൂരെയുള്ള  ഫ്യൂജിയാമയെ കിട്ടുന്ന തരത്തിൽ ഡോക്ടർ പ്രതിമയുടെ ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ പെട്ടെന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ട് ഡോക്ടർ ഞെട്ടലോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി

തന്റെ പുറകിൽ ഏഴു വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പെണ്‍കുട്ടി നില്ക്കുന്നുഅവൾ കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സ്ഥബ്ദനായി ഡോക്ടർ കുട്ടിയെ നോക്കി തരിച്ചു നിന്നുഭയത്തിന്റെയും സംശയത്തിന്റെയും ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ അയാളുടെ മനസിലൂടെ കടന്നു പോയി.ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് ശബ്ദം പോലും മരവിച്ചതായി തോന്നി. ആന്ഗ്യത്തിലൂടെ ഡോക്ടർ എന്തോ ചോദിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. നാട്ടിലെ ഭാഷയിൽ കുട്ടി വേഗത്തിൽ എന്തോ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒന്നും മനസിലായില്ലെങ്കിലും അവൾ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയതോടെ ചെറുതായി ഭയം അകന്നു തുടങ്ങി.
വഴി തെറ്റി പുറത്തേക്കു പോകാൻ കഴിയാതെ വിഷമിക്കുകയാണ് കുട്ടി  എന്നയാൾക്ക്മനസിലായി.  "എന്നാലും ദ്വീപിൽ ഇത്രയും ചെറിയ കുട്ടി ഒറ്റയ്ക്ക് ?!...അതും സമയത്ത്..!" 

ഡോക്ടർ ചുറ്റും നോക്കി, പരിഭ്രമത്തോടെ നിലത്തു മുട്ടു കുത്തിയിരുന്ന് അവളോടു ചോദിച്ചു," .. എന്താ ഒറ്റയ്ക്ക്?.. കൂടെ ആരുമില്ലേ ?"
അവൾക്ക് എന്റെ ഭാഷ മനസിലാവുന്നില്ല എന്നു തോന്നിഅവൾ വളരെ അവശയായിരുന്നു. അവളുടെ നീളൻ കുപ്പായം പോലും വളരെ മുഷിഞ്ഞിരുന്നുപതിയെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയാൻ തുടങ്ങി. നിറ കണ്ണുകളോടെ അവളുടെ കുഞ്ഞു വിരലുകൾ ചെടിമതിലിനു നേർക്കു നീണ്ടു.

"
സ്ഥലം കയ്യേറ്റം ചെയ്ത ദുർമാർഗ്ഗികൾ കുട്ടിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നതായിരിക്കണം! ഇനി അധിക സമയം ഇവിടെ നില്ക്കുന്നത് നന്നല്ല. അവർ പുറകെ തന്നെയുണ്ടാവും."   ചുറ്റും നോക്കിയ ശേഷം ഡോക്ടർ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് പുറത്തേക്കുള്ള വഴി ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി.

തനിക്കു മുന്നിലെ ചെടിമതിലിന്റെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന നിഗൂഡതയോ, എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ  വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വെളിച്ചം വീഴാത്ത ഇടനാഴികളോ ഡോക്ടറെ ഭയപ്പെടുത്തിയില്ല. അയാൾ കുട്ടിയുടെ കൈകളിൽ  മുറുകെപ്പിടിച്ചു.
ചെടികൾ തീർത്ത  ഇടനാഴികളിലൂടെ അവർ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആകാശം ചെറുതും വലുതുമായ ചതുരാകൃതിയിൽ അവർക്കു മുകളിലൂടെ കടന്നു പോയി. യാത്രയിൽ ആർക്കും ശരിയും തെറ്റും തിരിച്ചറിയാനാവില്ല, കാരണം  സമയം മുന്നിൽ തുറന്നു കിട്ടുന്ന വഴിയാണ് അപ്പോഴത്തെ ശരി. മിക്കപ്പോഴും അവ നയിച്ചിരുന്നത് വഴികളില്ലാത്ത അടഞ്ഞ ഇടനാഴികളിലേക്കായിരുന്നുസമയം പോകുന്നതനുസരിച്ച്  ഡോക്ടർക്ക് ഒരു കാര്യം വ്യക്തമായി, പരസഹായമില്ലാതെ ഒരിക്കലും പുറത്തിറങ്ങാനാവാത്ത വിധത്തിൽ തങ്ങൾ  മതിൽക്കാടിന്റെ  ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ അകപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞുവെന്ന്.  പെട്ടെന്ന് ഡോക്ടർ തന്റെ ഓട്ടം നിർത്തി. കിതപ്പോടെ കാമറ എടുത്ത് അതിൽ നിന്നും മുന്പെടുത്ത പാർക്ക് മാപ്പിന്റെ ചിത്രം തിരഞ്ഞു പിടിച്ചുആയിരം ഏക്കർ വരുന്ന പാർക്കിന്റെ കാൽ ഭാഗത്തോളം വരുന്നത്ര വലുതായിരുന്നു ചെടികളുടെ  പ്രഹേളിക. അയാൾ ചിന്താവിഷ്ടനായി കുട്ടിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പ്രതീക്ഷയുടെ കുഞ്ഞു കണ്ണുകൾ അയാളെ നോക്കി പിടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് അകലെയെവിടെയോ നിന്ന്  വെടിയൊച്ചകൾ അവിടമാകെ മാറ്റൊലികൊണ്ടു
ഭയന്ന അവൾ ഡോക്ടറെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളെ ആശ്വസിപ്പ ശേഷം ഡോക്ടർ ധൃതിയിൽ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും വടക്കുനോക്കിയന്ത്രം എടുത്ത് മാപ്പിൽ വച്ച് പുറത്തേക്കുള്ള ദിശ മനസിലാക്കി. പിന്നീടയാൾ ബാഗിൽ നിന്നും കത്തിയെടുത്തു. കുട്ടിയെ അല്പ്പം പുറകിലേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി. ഒന്നും മനസിലാവാതെ അവൾ അയാളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.  
സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത്അയാൾ ചെടിമതിൽ വെട്ടി മാറ്റാൻ തുടങ്ങി. വെടിയൊച്ചകൾ അടുത്തുവരുന്നതവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. അയാളുടെ കൈകൾക്ക് വേഗതയേറിചെടിചില്ലകൾ കഴുകന്മാരെപ്പോലെ അയാളുടെ ശരീരത്തെ  മാന്തിപ്പറിച്ചുസർവ്വവും തകർക്കുന്ന ഒരു വെറിയോടെ ഡോക്ടർ ഊരാക്കുടുക്കിന്റെ വഴികളിലൂടെ ഒരു നേർരേഖ സൃഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.  


സമയം അവരെ കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡോക്റ്റർ തന്റെ ജോലി ഒരു ചിത്തരോഗിയെപ്പോലെ നിർവ്വഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നുവിയർപ്പിൻ കണങ്ങൾ നാലുപാടും ചിതറി വീണു. പെട്ടെന്ന് ദൂരെയെവിടെയോ ആകാശത്ത് ഒരു മുളയുടെ തുമ്പ് കാണാറായി. പുറത്തേക്കുള്ള വഴി കണ്ടെത്തിയ സന്തോഷത്തോടെ ഡോക്ടർ കത്തിയാഞ്ഞാഞ്ഞു വീശി. തളർന്നു തുടങ്ങിയ കൈകൾക്ക്  കാഴ്ച ഒരു ഊർജമായിരുന്നു. മുന്നിലെ ഓരോ മതിലുകൾ പിന്നിടുമ്പോഴും മുകളിൽ കണ്ടിരുന്ന മുളയുടെ വലിപ്പം കൂടി കൂടി വന്നുഅവസാന ചെടിമതിലും വെട്ടിമാറ്റി പുറം ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് അയാൾ വന്നു വീണു.

ക്ഷീണിതനായി ചോരപ്പാടുകളിൽ വിയർത്തോലിച്ചു കിടന്നിരുന്ന അയാൾ കിതപ്പോടെ അവളോടു പറഞ്ഞു , 
"ഒടുവിൽ...നമ്മൾ പുറത്തെത്തി.."
ഉത്തരം കിട്ടാതായപ്പോൾ അയാൾ തലയുയർത്തി വന്ന വഴിയിലേക്കു ശ്രദ്ധിച്ചു, "ഹേയ് ...നീ എവിടെ..?" 
അവളെയവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല
അയാൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചു,   "ഹേയ് ....."
പരിഭ്രാന്തിയോടെ ഡോക്ടർ എഴുന്നേറ്റ് വന്ന വഴി തിരിച്ചു നടന്നുഅയാൾ അവളെ ഉറക്കെയുറക്കെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു

വീണ്ടും വെടിയൊച്ചകൾ കേട്ടുദൂരെയെവിടെയോ ഒരു രൗദ്രതാളത്തിൽ വെടിയൊച്ചകൾ തങ്ങളുടെ മാളങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചകന്നു പോകുന്നത് അയാളറിഞ്ഞു.
"അവൾ അവരുടെ കൈകളിലകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകുമോ...? അതോ പ്രഹേളികയിൽ വഴിയറിയാതെ ചുറ്റിതിരിയുന്നുണ്ടാവുമോ?  എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ കുട്ടി...ക്ഷമിക്കൂ..."

സർജന്റെ കണ്ണിൽ കുറ്റബോധം കണ്നുനീർ ചാലുകൾ തീർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്ങു നിന്നോ പറന്നു വന്ന ഒരു കൂട്ടം ഡ്രാഗണ്‍ ഫ്ലൈസ് അയാൾക്കു മുകളിലൂടെ പുറത്തേക്കുള്ള വഴി ലക്ഷ്യമാക്കി കടന്നു പോയി. നിസംഗനായി അയാൾ അവയുടെ ചലനങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു നിന്നു.

Friday, August 15, 2014

ശലഭഗതി

മഴക്കോളിൽ രാത്രിയാകാശമാകെ മൂടിക്കെട്ടി നിന്നു.

മണ്‍സൂണ്‍ തുടങ്ങിയതോടെ വിദേശികൾ തീരമൊഴിഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു. സീസണിന്റെ അവസാന ശ്വാസം പോലെ കടപ്പുറത്തെ റിസോർട്ടുകളിൽ നിന്നുള്ള ബൾബിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവിടവിടായി കാണാം. വിദേശികളോഴിയുന്നതോടെ മണ്‍സൂണാഘോഷിക്കാനെത്തുന്ന സ്വദേശികൾ മുറികൾ ഏറ്റെടുത്തുതുടങ്ങി

ചെമ്പരത്തികൾ വേലിയായി നിന്നിരുന്ന റിസോർട്ടിനു മുന്നിലായി ധാരാളം കാറ്റാടി മരങ്ങൾ നിൽക്കുന്നുണ്ട്. സീസണിൽ കഞ്ചാവുവിറ്റുനടന്നിരുന്ന- സ്ഥലത്തെ പയ്യന്മാരുടേയും ഹിപ്പികളുടെയും താവളമായിരുന്നു അത്. തീകായുന്ന ഗിറ്റാർ സംഗീതത്തിന്റെയും ആർപ്പുവിളികളുടേയും വിടവാങ്ങലിൽ തീരത്തിന് ഒരു ശ്മശാനമൂകത കൈവന്നിരുന്നു. കടൽക്കാറ്റിൽ ചൂളം വിളിക്കുന്ന കാറ്റാടികൾ വിജനമായ  തീരത്തെ രാത്രിയുടെ ഭീകരത വർധിപ്പിച്ചു.

തിര കുറഞ്ഞ ഒരു കടപ്പുറമായിരുന്നു അത്. തീരത്തെങ്ങും അപായസൂചനയുടെ ചുവന്ന ബോർഡുകൾ. മഴക്കോളിന്റെ നരച്ചവെളിച്ചത്തിലും തിളങ്ങുന്ന മണലിൽ  ബോർഡുകൾ മിഴിച്ചു നിന്നു. ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ശാന്തതയായിരുന്നു അവിടുത്തെ തിരകൾക്ക്. ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ മറിയുന്ന തിരകൾഅടിയൊഴുക്കിന്റെ അപായം മറച്ചുപിടിക്കുന്ന നിഗൂഢശാന്തതയായിരുന്നു തീരത്തിന്

പക്ഷെ രാവേറെയാവുന്തോറും തിരകളുടെ സ്വഭാവം മാറുന്നപോലെ തോന്നി. അവ കൂടുതൽ ശക്തിയാർജിച്ചപോലെആരും കാണാതെ തിരകൾ മണൽപ്പരപ്പുകൾ കയ്യേറി പുതിയ അതിർത്തികൾ തീർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു

അകലെ മറയുന്ന കടൽക്കാക്കകളുടെ കരച്ചിലുംനിഗൂഢ സ്വഭാവമുള്ള തിരകളും സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു വിചിത്ര തീരമായിരുന്നു അത്ആരെയോ കണ്ടിട്ടെന്ന പോലെ മണൽപ്പരപ്പിലെ ചെറു ജീവികൾ തങ്ങളുടെ മാളങ്ങളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ ഊർന്നിറങ്ങി.  

റിസോർട്ടിന്റെ വേലിയിലെ ഇതൾ കൂമ്പിയ ചെമ്പരത്തിപ്പൂക്കൾ രാത്രിക്കാറ്റിൽ ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കമാനാകൃതിയിൽ  ചെടികൾ പടർത്തിയ തുറന്ന കവാടത്തിനു വശത്തായി റിസോർട്ടിന്റെ കാവൽക്കാരൻ ഗാഡ  നിദ്രയിലാണ്ടിരുന്നു. റിസോർട്ടിനകത്തു നിന്നും തന്നിലേക്കടുത്തു വന്ന പെണ്‍കുട്ടിയുടെ  കാലടിശബ്ദം അയാളെ ഉണർത്തിയില്ല. കാവല്ക്കാരനും, കാവൽ നിറുത്തിയ ചെമ്പരത്തിപ്പൂക്കളും കാണാതെ കവാടം കടന്നവൾ അകലെയുള്ള തിരകളെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഇറങ്ങി നടന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു യോഗിയെപ്പോലെ ശാന്തമായിരുന്നു.

നീളമുള്ള വെളുത്ത ഗൌണായിരുന്നു അവളുടെ രാത്രിവസ്ത്രം. കുഞ്ഞു റോസാപ്പൂക്കൾ തയ്ച്ചുപിടിപ്പിച്ച, കഴുത്തിലും കൈത്തണ്ടയിലും ഫ്രിൽ ഉള്ള ഒരു വെളുത്ത ഗൌണ്‍. കാറ്റിലുലയുന്ന അവളുടെ അയഞ്ഞ വസ്ത്രത്തിന്റെ ശബ്ദം ഒരു പായ്ക്കപ്പലിനെ ഓർമിപ്പിച്ചു. ലക്ഷ്യബോധമുണ്ടെന്ന് തെറ്റുധരിപ്പിക്കാവുന്ന പതിയെ നീങ്ങുന്ന വളരെച്ചെറിയ കാലടികളായിരുന്നു അവളുടേത്‌. കാറ്റാടിമരങ്ങളും കടന്ന് നിശ്ചലോളങ്ങൾ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പൂഴിമണ്ണിലൂടെ അവളുടെ സ്വപ്നാടനം തുടർന്നു

നടത്തിനനുസരിച്ച് ഉയർച്ചതാഴ്ച്ചകളില്ലാത്ത, കൈകൾ വീശാത്ത  ഒരു യന്ത്രപ്പാവയെപ്പോലെ അവൾ ഒഴുകിനീങ്ങി

ചാളത്തടികൾ കൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന വിസ്തൃതമായ വിജനതീരത്തിലൂടെ തെരുവുനായ്ക്കൾ കടിപിടികൂടിക്കളിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ കടന്നുപോയി.

അവളുടെ നിദ്രയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ശബ്ദങ്ങൾ എത്തിച്ചെർന്നില്ലചക്രവാളത്തിൽ നിന്നും വ്യതിചലിക്കാത്ത കണ്ണുകളുമായി രാത്രിയുടെ നിഗൂഢതിരകളെപ്പോലെ അവൾ പതിയെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

സ്വപ്നസഞ്ചാരത്തിന്റെ പാത കടൽത്തിട്ടയിലവസാനിച്ചു.തിരകളിപ്പോൾ കടൽതിട്ട വരെയെത്തുന്നുണ്ട്. പകലിനെയപേക്ഷിച്ച് തീരം നേർപകുതിയായി ചുരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. താഴ്ച്ചയുള്ള മണൽപ്പടി കടലിനെ വരിഞ്ഞു നിർത്തിയിരിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി.

അവൾ ദൂരെയേതോ ബിന്ദുവിൽ ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നു. കാറ്റിൽ അഴിച്ചിട്ട അവളുടെ ചുരുളൻമുടി മുഖത്തടിക്കുന്നുണ്ട്. തുലനം നഷ്ടപ്പെട്ടതു പോലെ അവൾ  കാറ്റിൽ  ചെറുതായി ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

പെട്ടെന്നെവിടെനിന്നോ ഒരൊഴിഞ്ഞ മദ്യക്കുപ്പി അവൾക്കു മുന്നിലായി കടലിൽ വന്നു വീണു. അയാൾ അത് മനപ്പൂർവ്വം അവളെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ചെയ്തതാണ്.

പക്ഷെ അവളിൽ ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല. അവൾ നിർവികാരയായി ദൂരേക്ക്നോക്കി നിന്നു.

അയാൾക്ക്കൌതുകം തോന്നി.

വശത്തായി അൽപ്പം മാറി ലൈറ്റ് ഹൌസിലേക്കുള്ള  പാറക്കെട്ടുകളിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അയാൾഅവളുടെ അടുത്തേക്ക് എഴുന്നേറ്റ് നടക്കുന്നതിനിടെഅവൾ നോക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. കടലിൽ ദൂരെയൊരു ഭാഗത്ത്കുറച്ചിടത്തായി വെളിച്ചം വീഴുന്നതായി കണ്ടു.

അയാൾ നടന്ന് അവൾക്കരികിലെത്തി.

"ബ്യൂട്ടിഫുൾ.., അല്ലെ?" കുഴയുന്ന നാവുമായി അയാൾ സംസാരം തുടങ്ങിവച്ചു.

അവൾ നിശബ്ദയായി തന്നെ തുടർന്നു.

മദ്യം തളർത്തിയ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ  ഇരുട്ടിലും അവളുടെ ദേഹത്തിഴഞ്ഞുകയറി. കാറ്റിൽ ദേഹത്തൊട്ടിയ വെളുത്ത ഗൌണിലൂടെ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ ഉയർച്ച താഴ്ചകൾ അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചുനിന്നു

അയാൾ ഉമിനീരിറക്കി.

ദൂരെയെവിടെയോ നായ്ക്കൾ വല്ലാതെ കുരക്കുകയും ഉച്ചത്തിൽ ഓലിയിടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഈർപ്പമുള്ള അന്തരീക്ഷത്തിൽ അവയുടെ ശബ്ദം ഇങ്ങുവരെ വളരെ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം.

അയാൾ കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ച് ചുറ്റും നോക്കി.അവളുടെ കൂടെ ആരുമില്ലെന്നു മനസിലാക്കി.

ഇരുട്ടിൽ അവളുടെ മുഖം വ്യക്തമല്ല. പാറിപ്പറക്കുന്ന മുടിയുമായി ചുറ്റുപാടുകളെ അവഗണിച്ച് കാറ്റിലാടുന്ന പ്രതിമപോലെ അവൾ നിന്നു.

ചിതറിയ ചിന്തകൾ അയാളിൽ എങ്ങുനിന്നോ പേടിയെത്തിച്ചുഅയാൾ അവളുടെ കൈനഖങ്ങളെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

പറയാൻ വന്നതെന്തോ മറന്നിട്ടെന്നപോലെ പെട്ടെന്നയാൾ ഒരു മൂളലോടെ സംസാരം ആരംഭിച്ചു,

"ങാ......ഒറ്റയ്ക്കാണോ?"  ഒരു അഭിസാരികയോടെന്ന പോലെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അയാൾ ചോദിച്ചു.

അൽപ്പസമയം ഉത്തരത്തിനായി അയാൾ നിശബ്ദത പാലിച്ചു. അയാൾ വീണ്ടും തുടർന്നു,

"ആത്മഹത്യാശ്രമമാണോ..ങേ .. ?" അയാൾ അർഥം വച്ചു മൂളിക്കൊണ്ട് മുഖത്ത് ഒരു ചിരി വരുത്തി.

അവളിൽ വികാരവ്യതിയാനങ്ങളൊന്നും തന്നെ സംഭവിച്ചില്ല.

അവളെ എന്തോ അലട്ടുന്നതായി അയാൾക്കു തോന്നി. ഒരുപക്ഷെ പേടി കൊണ്ടായിരിക്കാം അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്അയാളുടെ മനസ്സിൽ ചെറുതായുണ്ടായിരുന്ന പേടിയും മാറി.

അയാൾ വീണ്ടും ചുറ്റും നോക്കി. എങ്ങും ഇരുട്ട് മാത്രം. ലൈറ്റ് ഹൌസിൽ നിന്നും വെളിച്ചത്തിന്റെ ഒരു ദണ്ട് ആകാശത്തെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് അവർക്കു മുകളിലായി ഇടയ്ക്ക് റോന്തുച്ചുറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നുദൂരെ കാറ്റാടികൾക്കപ്പുറത്ത് ചില വെളിച്ചം കാണാം. പക്ഷെ അവിടന്ന് ഇരുട്ടത്തു നോക്കിയാൽ ഒന്നും വ്യക്തമാകില്ലഅയാൾ വീണ്ടും ഉറപ്പുവരുത്തി.

മദ്യത്തിൽ തൂങ്ങിയ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ചലനങ്ങളെ രൂക്ഷമായി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അയാളുടെ ശ്വാസോച്ച്വാസങ്ങൾക്ക് വേഗത കൈവന്നുഅയാൾ പതിയെ അവളുടെ ചുമലിൽ കൈവച്ചു.
അവളിൽ എതിർപ്പൊന്നും ഉണ്ടായില്ലഅയാൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു,

" ഇരിക്ക് " ഒരാജ്ഞയുടെ സ്വരം അയാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ വന്നു ചേർന്നു.

അയാൾ അവളുടെ ചുമലിൽ ബലമായമർത്തി. അനുസരണയുള്ള ഒരു വളർത്തുമൃഗത്തെപ്പോലെ അവൾ മണലിലേക്ക് നിവർന്നു കിടന്നു

പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കൈവന്ന സൌഭാഗ്യത്തേക്കുറിച്ചോർത്തപ്പോൾ അയാളിൽ ഉദ്ധാരണമുണ്ടായി. സന്തോഷവും ഉദ്വേഗവും കലർന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി അയാളുടെ മുഖത്തു മിന്നിമാഞ്ഞുമണലിൽ പുതഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന അവളുടെ ഗൌണ്‍ അയാൾ മുകളിലെക്കുയർത്തി അവളുടെ മുഖത്തേക്കിട്ടു.അവളുടെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ അയാൾ ശ്രദ്ധയോടെ അഴിച്ചു മാറ്റി. രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിലും ശരീരത്തെ അയാൾ നോക്കി നിന്നുകാമവെറി അയാളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം കെടുത്തിമദ്യം മണക്കുന്ന അയാളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവളിലമർന്നുഉപ്പുകാറ്റേറ്റ് മയപ്പെട്ട അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ രുചി നുകർന്നപ്പോൾ ആർത്തിക്കു മാത്രം ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ അയാൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു. പ്രതികരിക്കുകയോ,അഭിനയിക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത ഒരു വേശ്യയെപ്പോലവൾക്കിടന്നു

അയാൾ വസ്ത്രങ്ങളഴിച്ച് അവളിലേക്കമർന്നു. നിദ്രയുടെ കാണാകയങ്ങളിൽപ്പെട്ടൊഴുകിയിരുന്ന അവൾ ഒന്നു ഞരങ്ങുക മാത്രം ചെയ്തുഅവർക്കടിയിൽപ്പെട്ട മണ്‍‍തരികൾ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

അയാൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞ മദ്യക്കുപ്പിയെ തിരകൾ വീണ്ടും തീരത്തെത്തിച്ചു . കുപ്പി മണൽത്തിട്ടയിൽ വന്നിടിച്ച്ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അരോചകമായ ശബ്ദം കാറ്റിലവിടമാകെ പാറിനടന്നു.

ആവർത്തനവിരസതക്കൊടുവിൽ അയാളുടെ വെറിയടങ്ങി.

കിതപ്പോടെ എഴുന്നേറ്റ് മദ്യമയമായ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും ഓടിച്ചുഅയാളുടെ കൈത്തണ്ടയിലും കാൽമുട്ടിലും പറ്റിയിരുന്ന മണൽത്തരികൾ തട്ടിക്കളഞ്ഞു വൃത്തിയായി. അയാൾ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു.അയാൾ പതിയെ അവളുടെ മുഖത്തുനിന്നും ഗൌണിന്റെ അറ്റം എടുത്ത് അവളുടെ ശരീരം മറച്ചിട്ടു.

ചുരുൾമുടികൾ മറച്ച അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് അയാൾ ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്നു. മുടിയുടെ മറ നീക്കി മുഖം ആദ്യവും അവസാനവുമായി ഒരു നോക്കു നോക്കാൻ അയാൾക്കു തോന്നിയില്ല.

കടലിൽ പ്രഭാതത്തിന്റേതായ വെട്ടം കണ്ടു തുടങ്ങി.

പോകുന്നതിനു മുൻപ് അയാൾ ഒരു നിമിഷം തിരയിലാടുന്ന തന്റെ മദ്യക്കുപ്പിയെ നോക്കി നിന്നു. തീരത്തെ വെട്ടിപ്പിടിക്കലിന്റെ അർത്ഥശൂന്യത മനസിലാക്കിയിട്ടെന്നപോലെ കടൽത്തിരകളപ്പോൾ പാശ്ചാതാപത്തോടെ ഉൾവലിയുകയായിരുന്നു

ഉറക്കാത്ത കാലുകളുമായി തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ മണൽ തെറിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ അവിടന്നു നടന്നു നീങ്ങി.

തീരത്തടിഞ്ഞൊരു പ്രേതം പോലെ അവളവിടെക്കിടന്നു. മദ്യത്തിന്റെ വിയർപ്പുഗന്ധം പറ്റിയ അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കടൽക്കാറ്റിൽ വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

തീരത്തെ ഇരുട്ടിന്റെ കാഠിന്യം കുറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കടലിൽ ദൂരെയെവിടെയോ മിന്നലിന്റെ വേരുകളിറങ്ങി.

അപ്പോഴേക്കും അയാൾ നടന്ന് ദൂരെ തീരത്തെ ഈർപ്പത്തിന്റെ മറയിലേക്കായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു

ഒരു ദുശ്ശകുനം പോലെ എങ്ങുനിന്നോ വന്ന നിശാശലഭങ്ങൾ കടൽക്കരയിൽ കിടക്കുന്ന അവളെ വട്ടമിട്ടു പറന്ന് എവിടേക്കോ പോയിമറഞ്ഞു.

രാത്രിയുടെ അവസാന യാമങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോഴും അവൾ നിദ്രയിലാണ്ടുകിടന്നു

അകലെക്കണ്ട മിന്നലുകൾ തീരത്തിന്റെയാകാശത്തും മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങി

മഴയുടെ ആദ്യതുള്ളികൾ മുഖത്തു വീണപ്പോൾ അവൾ കണ്നുകൾ തുറന്നു.അവിടം അപ്പോഴും വിജനമായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് മഴക്ക് ശക്തിയാർജിച്ചു.

ഞെട്ടലോടെ അവൾ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു ചുറ്റും നോക്കി. സ്ഥലകാലബോധം വീണ്ടെടുക്കാനാവാത്ത വിഭാന്തിയുടെ കണ്ണുകൾ പിടയാൻ തുടങ്ങി.
പേടിയോടെ ധൃതിയിൽ എഴുന്നെൽക്കാൻ ശ്രമിച്ച അവൾ താഴെ വീണു.അപ്പോഴാണ്ദേഹത്തെ ചുവന്ന പാടുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചത്മാറിടം നീറുന്ന പോലെ തോന്നി. കൈകാലുകൾ കുഴഞ്ഞവൾ മണ്ണിലിരുന്നു. വിഭ്രാന്തിയുടെ കണ്ണുകൾ താഴേക്കു നീണ്ടു.
വയറിനടിയിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന രക്തം മഴയിൽ ഒലിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കൌമാരം പിന്നിടാത്ത അവളെ ഒരുതരം മരവിപ്പ് ബാധിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.
ആർത്തിരമ്പുന്ന മഴ അവളുടെ ശബ്ദത്തെ പുതഞ്ഞു.
തീരത്തു വീണ മഴത്തുള്ളികൾ അവളുടെ വെളുത്ത വസ്ത്രങ്ങളിൽ മണല്‍ തെറുപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഉൾക്കടലിൽ മഴയുടെ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഭീമാകാരമായ വെളുത്ത രൂപങ്ങൾ മാറി മറിയുന്നതു കണ്ടു
എങ്ങലുകൾ മരവിപ്പായി മാറിത്തുടങ്ങി

തീരത്തേക്ക് തിര കൊണ്ടുവന്ന കുഞ്ഞുശംഖുകളെ അവൾ നിസങ്കമായി നോക്കിയിരുന്നു. മഹാസമുദ്രതാളസ്വഭാവങ്ങൾ മുഴുവൻ ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞു സമുദ്രബീജങ്ങളാണവ

കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയിൽ അവളുടെ ചെവികൾ കൊട്ടിയടഞ്ഞു.വിളറി പിടിച്ചോടിയ ചിന്തകൾ എല്ലാം ഒരു വടക്കുനോക്കിയന്ത്രം പോലെ ഒടുവിൽ ഒരേ ചോദ്യത്തിൽ തന്നെ വന്നു നിന്നു.
"ആര്‌ ?"
തേങ്ങുന്ന അവളുടെ പല്ലുകൾ പരസ്പരം കടിച്ചമർന്നു.

ഉത്തരം കിട്ടാതെ  വലിയ തീരത്തു സ്ഥാപിച്ചൊരു പ്രതിമ പോലെ അവൾ മഴയിൽ കുതിർന്നോലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു

ഒഴിഞ്ഞൊരു മദ്യക്കുപ്പിയെ തിരകൾ അപ്പോഴും തീരമാകെ കൊണ്ടുനടക്കുകയായിരുന്നു.